Սուտ վարդապետներ. Մաս 1-ին
Այսօր կեղծ եկեղեցին մեծացել ու ընդարձակվել է, կորցնելով ամեն չափ ու սահման, հասկանում ենք, որ մարգարեություն է այս ամենը, և չկատարվել չի կարող, սակայն, մենք, որ գիտենք ճշմարտությունը չենք կարող թույլ տալ, որ նրանք կատարելով գազանի կամքը մոլորեցնեն Աստծո ժողովրդին։
Այս թեմայով ուզում եմ անդրադառնալ «Եհովայի վկաներ» աղանդի և «Ես Քրիստոնյա եմ» կազմակերպության աղանդավորական և դեպի դժոխք կարճ ճանապարհ բացող վարդապետություններին։ «Ես քրիստոնյա եմ» - ը `նույն «ադվե տիստներ» - ն են, ավելի պարզ «Շաբաթապահները», որոնք ներկայանում են Ավետարանական եկեղեցու ճյուղ, Ավետարանչական եղբայրության անդամ, սակայն վկաներից վտանգավոր և խորամանկ են, նրանք առաջին հայացքից ոչնչով չեն տարբերվում Ճշտադավան, Նիկայի հանգանակի հավատքով շարժվող եկեղեցիներից և խմբերից, նրանք ասում են, որ ընդունում են Երրորդության գաղափարը, նրանց նյութերում և հոլովակներում ոչինչ չեք գտնի արտասովոր, բայց վայ ձեզանից որևէ մեկին, որ կխաբվեք և կընկնեք դրանց ճանկը։
Անգամ այսօր տեսնում եմ շատ հովիվների և քահանաների, որոնք հավանություն են տվել «ես քրիստոնյա եմ» էջերին ու հոլովակներին, մի գուցե չեն խորացել դրանց նյութերի, բառերի և վարդապետական ուսմունքի վրա։
Ինչևէ եկեք սկսենք ծավալվել թեմայի շուրջ։
Կառանձնացնեմ նրանց առավել պիղծ հինգ վարդապետությունները...
1. Հիսուսը Աստված չէ, այլ Միքայել հրեշտակապետն է։
2.Դժոխքի և գեհենի տանջանք գոյություն չունի, և մեղավոր մարդու հոգին մահանալու է, հավիտյան չի տանջվելու։
Այս ուսմունքը հաճելի է ցանկացած թմրամոլի, մարմնավաճառի, շնացողի և համասեռամոլի ականջներին, ինչպես ուզեն կապրեն, իսկ հետո անէություն, սակայն սա սատանայի ծրագիրն է, որը աշխատացնելու դեպքում շատերին կտանի իր հետ։
3.Նրանք ասում են, որ Աստված պատժող ու տանջող չի, որ մենք Աստծուն շատ դաժան ենք ներկայացնում։
Համամիտ եմ, Աստված դաժան չի, և Նա մեղավորի կորուստը չի ուզում, բայց ես Աստվածաշնչով ձեզ ցույց կտամ, Աստծո զայրույթը և նախատեսած պատիժը։
4.Նրանք ասում են, որ մեղավորի պատիժը հոգով մահանալն է, անէության գաղափար են առաջ քաշում, իսկ արդարինը`ապաշխարած մարդունը, հավիտենական կյանք է։
5.Նրանք ասում են, որ հարություն են առնելու միայն արդարները, հոգով, այսինքն մարմինը մեռած կմնա, իսկ արդարի հոգին մեռած կլինի, ու կարթնանա հոգին մեռած վիճակից, չեն հավատում հոգու անմահությանը և մարմնով հարության մեր Տիրոջ տված խոստումին։
Սիրելի քրիստոնյա այսօր կանրադառամ 1-ին պիղծ վարդապետությանը, թե Հիսուս Աստված չէ, եկեք տեսնենք աստվածաշնչի խոսքերը սրա վերաբերյալ։
Քրիստոսի` Աստված լինելու փաստերն ըստ Աստվածաշնչի
«Նա ճիշտ հոր պատկերն է»։ Այս արտահայտությունը գործածում են` նկարագրելու երեխայի` իր ծնողին նման լինելու համար։ Քրիստոնեության առանցքը Հոր և Որդի փոխհարաբերություններն են։ Որդին աշխարհ եկավ, որպեսզի ցույց տա, թե ինչպիսին է Հայր Աստվածը։ Հովհաննես 1:18-ում ասվում է, որ Որդին եկավ, որ հայտնի մեզ անտեսանելի Աստծուն։ Հետևաբար, մենք Հորը ճանաչում ենք բացառապես Որդու լուսաբանմամբ և հայտնությամբ։ Այս առումով Հիսուսը բացառիկ և անփոխարինելի է։ Աստվածչանաչողությունը հնարավոր չէ այլ կերպ, եթե ոչ միայն Որդու միջոցով։
Հովհաննես ավետարանի 14:6-ում Հիսուսն իրեն վերագրում է մի բացառիկ դեր` հայտնելով, որ Նա է միակ ճանապարհը դեպի Հայրը։ Հետևաբար, Հիսուսից դուրս գտնվող ցանկացած ճանապարհ, տանում է մոլորության։
Քրիստոնեության պատմության մեջ թերևս չի եղել այնպիսի ճշմարտություն, որն այդքան շատ հարձակման ենթարկված լինի և կասկածի տակ դրվի, որքան Քրիստոսի աստվածությանը վերաբերող ճշմարտությունը։ Ես չեմ փորձի աստվածաբանական խորը վերլուծություն կատարել և խորասուզվել տարբեր տեսությունների մեջ, քանի որ բազմաթիվ աստվածաբանների և Աստվածաշնչի ուսուցիչների կողմից սա արդեն լուսաբանված և ուսումնասիրված թեմա է։ Ինձ համար Քրիստոսի աստվածության ճշմարտությունը չի քննարկվում, քանի որ այն բացարձակ ճշմարտություն է։ Սակայն ես բազմաթիվ քրիստոնյաների կողմից հարցեր եմ ստանում, որտեղ մարդկանց անկեղծ հետաքրքրում է սուրբգրային այն հատվածներն ու համարները, որտեղ հստակորեն գրված է Քրիստոսի աստվածության մասին։ Շատերին լրջորեն հուզում է այն հարցը, թե Աստվածաշնչում կա՞ արդյոք որևէ համար, որտեղ ուղղակիորեն գրված լինի, թե Քրիստոսն Աստված է։ Իմ պատասխանը նման մարդկանց հետևյալն է. Աստվածաշունչը լի է նման համարներով։
Ահա Աստվածաշնչից մի շարք համարներ, որոնք բացահայտ խոսում են Հիսուսի աստվածության մասին.
1. Հովհաննես 1:1
«Սկզբում էր Բանը. և Բանն Աստծո մոտ էր և Բանն աստված էր»։
Հետագայում պիտի հայտնի դառնար, որ այդ Բանը` Լոգոսը, Խոսքը, Գիտությունը, Բանականությունը , հենց Հիսուս Քրիստոսն էր, որի մասին ուղիղ և անմիջական կերպով գրված է, որ Նա Աստված էր։ Հեղինակը պիտի շարունակեր և ասեր, որ ամեն ինչ Նրանով եղավ, առանց Նրա ոչինչ չեղավ, և Նա է մարդկանց կյանքը։
2. Հովհաննես 20:28
«Եվ Թովմասը պատասխանեց և Նրան ասաց.
-Իմ Տե՛ր և իմ Աստվա՛ծ»։
Հիսուսի և Թովմասի այս հուզիչ հանդիպման մասին հայտնի է մեզ։ Արդյունքում թերահավատ Թովմասը, համոզվելով Հիսուսի հարության մեջ, Նրան դավանում է որպես իր Տեր և իր Աստված։ Հիսուսն ամենևին չի հակառակվում այս խոսքերին, այլ հաջորդ համարում քաջալերում է նրան և հաստատում է վերջինիս խոսքերը։ Մի՞թե մեզ որևէ բան խանգարում է Հիսուսին Թովմասի պես դիմելուն. «Իմ Տե՛ր և իմ Աստվա՛ծ»։
3. Եսայա 7:14
«Ահա կույսը կհղիանա և մի որդի կծնի և նրա անունը կկոչի Էմմանուել»։
Անշուշտ խոսքը Հիսուսի կուսական ծննդի մասին է։ Իսկ այն անունը, որ կրելու էր մանուկը եբրայերենից բառացի թարգմանությամբ պիտի նշանակեր` Աստված մեզ հետ։ Այսպիսով, ըստ Եսայա մարգարեի, ծնվողը Հիսուսն է, ով Աստված է` մեզ հետ։
4. Եսայա 9:6
«Քանզի մեզ համար մի մանուկ ծնվեց, մեզ մի որդի տրվեց. և իշխանությունը նրա ուսերի վրա է լինելու. և նրա անունը կոչվելու է Սքանչելի, Խորհրդական, Հզոր Աստված, Հավիտենական Հայր, Խաղաղության Իշխան»։
Ուշադրությամբ կարդալով նշված կոչումները` կհասկանանք, որ սրանք բացառապես աստվածային մենաշնորհ են։ Միայն Աստված է արժանի կրելու այս կոչումները։ Սակայն կարդալով այս համարի սկիզբը` հասկանում ենք, որ այս կոչումները պատկանում են բացառապես Հիսուս Քրիստոսին։
5. Գործք Առաքելոց 20:28
«Արդ զգույշ կացեք ձեր անձերին և բոլոր հոտին, որի մեջ Սուրբ Հոգին ձեզ վերակացուներ դրեց, որ արածեցնեք Աստծո եկեղեցին, որ Իր արյունով ստացավ»։
Այս խոսքում Պողոս առաքյալը հորդորում է եկեղեցու երեցներին, որ ուշադիր լինեն Աստծո եկեղեցու հանդեպ, քանի որ Աստված եկեղեցին Իր արյունով է ստացել։ Ակնհայտ է, որ խոսքը գնում է Տեր Հիսուսի մասին, ով խաչի վրա Իր արյունը հեղեց` եկեղեցու համար։ Հետևաբար «Աստված Իր արյունով ստացավ» արտահայտությունն աներկբա վերաբերում է Տեր Հիսուսին։
6. 1-ին Տիմոթեոս 3։16
«Եվ հայտնապես մեծ է Աստվածպաշտության խորհուրդը. Աստված հայտնվեց մարմնում, արդարացավ Հոգով, երևաց հրեշտակներին, քարոզվեց հեթանոսներին, հավատացվեցավ աշխարհում և վերացավ փառքով»։
Աստվածապաշտության խորհուրդը, ըստ Պողոս առաքյալի, վեց սյուների վրա է հենվում.
ա. Աստված հայտնվեց մարմնում։ Այս խոսքը միանշանակ վերաբերում է Քրիստոսի մարմնացմանն ու ծնունդին։ Քրիստոսը մարդկանց մարմնով հայտնված Աստվածն էր։ Անտեսանելի Աստված տեսանելի դարձավ մարմնավոր մարդկանց` ի դեմ Քրիստոսի։
բ. Արդարացավ Հոգով
Քրիստոսն Իր հնազանդությամբ Իր մարմնի մեջ քավեց մարդկային բնությունը` փրկագնելով այն Իր արյամբ և արդարացնելով այն Իր մահվամբ ու հարությամբ։
գ. Երևաց հրեշտակներին
Հրեշտակները Հիսուսի ծառայության անբաժան մասն են եղել։ Սկսած Իր ծնունդից, այնուհետև անապատում և հարության օրը` գերեզմանում, Նա հայտնի է եղել հրեշտակներին։
դ. Քարոզվեց հեթանոսներին
Գործք Առաքելոցում տեսնում ենք, որ հեթանոսներին քարոզվում էր հենց Քրիստոս անձը։ Եթե Նա հրեաներին ներկայացվում էր որպես խոստացված Մեսիա, ապա առաքյալները հեթանոսների առաջ Քրիստոսին ներկայացնում էին որպես Աստված, Փրկիչ, որից դուրս փրկություն գոյություն ունենալ չի կարող։
ե. Հավատացվեցավ աշխարհում
Նա հավատացվեցավ որպես Աստված։
զ. Վերացավ կամ համբարձվեց փառքով
Ավետարաններից մեզ հայտնի է, որ հարությունից հետո Քրիստոսը համբարձվեց Երկինք։ Նույն այդ համբարձվողը կամ վեր բարձրացողը հենց Աստված էր։
Նշված կետերը բացառապես հաստատում են Քրիստոսի աստվածությունը, որն առաջին դարի քրիստոնյաների համար եղել է անհերքելի և անքննարկելի փաստ։
7. Տիտոս 2:13
«Սպասելով այն երանելի հույսին և մեծ Աստծուն և մեր Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի փառքի հայտնությանը»։
Այստեղ Պողոս առաքյալը Քրիստոսին ներկայացնում է որպես երանելի հույս, մեծ Աստված և մեր Փրկիչ։
8. 1-ին Հովհաննես 5:20
«Եվ գիտենք, որ Աստծո Որդին եկավ և մեզ միտք տվեց, որ ճշմարիտը ճանաչենք. և ճշմարիտի մեջ ենք, այսինքն Նրա Որդի Հիսուս Քրիստոսում. Նա է ճշմարիտ Աստվածը և հավիտենական կյանքը»։
Հովհաննեսի` Հիսուսի ամենամտերիմ աշակերտի խոսքերը, առավել քան պարզ են։ Բազմաթիվ կեղծ աստվածներ և կուռքեր կան աշխարհում, սակայն ճշմարիտ Աստվածը` միակ և եզակի թվով, Հիսուս Քրիստոսն է։
9. Հովհաննես 9։7-10
Եթե ինձ ճանաչեիք, կճանաչեիք նաև Հորը, այսուհետև կճանաչեք նրան, և տեսել եք նրան։ Փիլիպոսն ասաց նրան. «Տէ՛ր, Հորը ցույց տուր մեզ, և դա բավական է մեզ»։ Հիսուս նրան ասաց. «Այսքան ժամանակ ձեզ հետ եմ, Փիլիպո՛ս, և ինձ չճանաչեցի՞ր, ով ինձ տեսավ, տեսավ Հորը, իսկ դու ինձ ասում ես, թե Հորը մեզ ցույց տուր։ Չե՞ս հավատում, որ ես Հոր մեջ եմ և Հայրը իմ մեջ»։
Ձեզանից ո՞ր մեկիդ հետ զրուցեմ, և ես ցանկանամ ձեր հոր հետ ծանոթանալ, և ո՞ր մեկդ կկարողանաք ասել ինձ այս խոսքերը, թե ես ձեզ տեսնելով, նաև ձեր հորն եմ տեսնում, թե որ ձեր հայրը ձեր մեջ է, և դու նրա մեջ,այսինքն նույն մարդն եք, իհարկե ոչ մեկդ չեք կարող այդպես պատասխանել, իսկ Հիսուսը կարողացավ, քանի որ նա նույն Աստվածն է, որը մարմնով որպես Որդի էր եկել։
10. Հովհաննես 17։11
Սուրբ Հայր, պահի՛ր նրանց քո անունով, որով ինձ տվեցիր, որպեսզի լինեն մի, ինչպես մենք էլ մի ենք։
Դարձյալ նույն օրինակը կբերեմ, ո՞վ կարող է ասել որ ինքն ու իր հայրը մի են, նույնն են, իհարկե ո՛չ ոք, բացի Հիսուսից, քանի որ ինքը Աստվածն է։
Սրանք այն պարզ և ակնհայտ խոսքերն են, որոնք միանշանակ հաստատում են Քրիստոսի` Աստված լինելու փաստը։ Աստվածաշունչը լի է նման խոսքերով և հայտնություններով, և վերը մեջբերված խոսքերը պարզապես մի փոքր մասն են այն բազմաթիվ խոսքերից, որոնք հայտնում են մեզ Քրիստոսի աստվածության մասին։